Lorca, mermerin zamansız asaleti, lake yüzeylerin saf netliği ve doğal kaplamanın sıcak dokusunu tek bir kompozisyonda buluşturan bir tasarım ifadesidir. Her yüzey, her geçiş ve her oran; bilinçli bir tasarım kararının sonucudur.
Kütlesel dengesi ve oval çizgileriyle mekânda sakin ama güçlü bir varlık oluşturur. Lorca, yalnızca bir çalışma alanı değil; yöneticinin mekânla kurduğu ilişkinin mimari bir parçasıdır.
Bu masa, fonksiyonun ötesinde bir duruş, kullanımın ötesinde bir kimlik sunar.
